φηλινγκ/μινεσοτα


ignoreland by kalamesygxwreis
Οκτώβριος 6, 2008, 11:01 μμ
Filed under: blahblahblah, movies, music

είναι κάτι μέρες που γυρίζω από την δουλειά και δεν θυμάμαι πώς γύρισα σπίτι. Ξεκλειδώνω την εξώπορτα, κοιτάζω γύρω μου, και συνειδητοποιώ ότι δεν ξέρω πώς έφτασα μέχρι εκείπήγα rem. Ωραία παραγωγή, σαν κι αυτές που βλέπεις στην τηλεόραση. γύρω μου, εγχώρια celebrity της πούτσας, που στριμώχνονται στις κερκίδες δίπλα σε P.R.ούδες, δημοσιογραφάκια, emo πιτσιρίκια που βρήκαν πρόσκληση από τον μπαμπά, υπάλληλους από τις εταιρείες των χορηγών, και κάποιους fan. Τα μεγάφωνα μας παρακαλούν να σεβαστούμε τον χώρο, να μην τρώμε-καπνίζουμε-πίνουμε. Ελάχιστοι τρώνε ή πίνουν, αλλά σχεδόν όλοι καπνίζουν. Ο δίπλανός μου λέει στην γκομενα του: «δεν έπρεπε να το λένε Kαλλιμάρμαρο, καλιΜάρλμπορο έπρεπε να το λένε» και ερωτώ: Είσαι το mtv, κλείνει η Γιάννα τις Ρόδες στο Guru, και εσύ μου κλείνεις τους c-real? Εντάξει, δε ξέρω τι πουλάνε, δεν ξέρω τι παίζει με τις εταιρείες, καλοί μουσικοί μου φάνηκαν, αλλά επαναλαμβάνω: Είσαι το mtv, και μου κλείνεις για ελληνικό act τους c-real? Ε όχι ρε παιδιά, με συγχωρείτε, αλλά δεν πάει έτσι. Κατά τα άλλα, η gabriella cilmi/cimli/chimney απλά ενδιαφέρουσα, με μόνο ξύπνημα τη διασκευή του whola lotta love, αν και τώρα που το γράφω, μου φαίνεται λίγο lame, αλλά μέχρι τότε μας είχε ψιλοκοιμήσει, οπότε σε σύγκριση με το υπόλοιπο set της, ε, highlight ήταν. Οι Κaiser Chiefs είναι τα κλασσικά αγγλοκωλοπαίδια που συμπαθήσαμε με τον πρώτο τους δίσκο, και βαρεθήκαμε μέχρι τον τρίτο. Live παραμένουν εντυπωσιακοίόλοι όρθιοι για τους rem, που κάνουν το «λάθος» να αργήσουν 10 τραγούδια μέχρι να παίξουν το the one i love. Βλέπω μερικούς εγχώριους σταρ (με την πιο ελαστική έννοια του όρου) να αποχωρούν μουτρωμένοι και ξεπαγιασμένοι. Μαζί τους ακολουθεί δειλά-δειλά και κάποιος κόσμος. Μετά το πολυαναμενόμενο χιτ, ακολουθούν κι άλλα, όσοι γουστάρουν τους rem χορεύουν, κάμποσοι όμως συνεχίζουν να αποχωρούν. Το τσάμπα δεν το έκτιμας, ούτε το σκέφτεσαι πολύ. Ουρλιάζω τους στίχους του great beyond, του imitation of life, και όσους μπορώ να θυμηθώ από το «it’s the end of the world as we know it», δηλαδή 2-3 λέξεις, και το ρεφρέν. Όλος ο κόσμος χορεύει με το man on the moon. Λήξις. Οι rem έπαιξαν μιαμιση ώρα και βάλε. Το τσάμπα δεν το εκτιμάς I know that this is vitriol. no solution, spleen-venting, but I feel better having screamed. Don’t you? όλοι κοιτούν ένα πανκιό με ροζ μοϊκάνα καθώς φεύγουμε. Τα πράσινα μάρλμπορο μαζί με τις φωνές και το κρύο, μου έχουν γαμήσει τον λαιμό. Προσπαθώ να μιλήσω στους δίπλα και ακούγομαι σαν τον Yoda, αλλά με κανονικό συντακτικό. Το βουλώνω και ανάβω άλλο ένα τσιγάρο. Η μενθόλη μου μουδιάζει στιγμιαία το στόμα. Έξω από το γήπεδο φυσάει κρύος αέρας. Ανατριχιάζω και θυμάμαι τα κλιματιστικά του καλοκαιριούγια κάποιο μυστήριο λόγο, εδώ και κανα-δυο βδομάδες καπνίζω Marlboro πράσινα. Ειλικρινά δεν θυμάμαι πώς μου ήρθε και τα ζήτησα πρώτη φορά στο περίπτερο, και οκ, έχουν την πλάκα τους αν και μου γαμάνε το σύστημα, αλλά εγώ λάκυ κάπνιζα, ώρες-ώρες απορώ, wtf? and now for something completely different: Άκουσα αυτό στο trailer του Burn After Reading, μου κόλλησε στον εγκέφαλο, το έψαξα στο ίντερνετ, και ανακάλυψα ότι πρόκειται για το «i got a line on you» των Spirit, από το lp «The Family That Plays Together» του 1968. Εδώ και 3 μέρες το χορεύω και το τραγουδάω σαν ηλίθιος την ώρα που κάνω ντους όπως έχετε καταλάβει, το πρόβλημα μου με το blog είναι ότι τελευταία μου’ρχονται μόνο κάτι σκόρπιες σκέψεις στο μυαλό, χωρίς αρχη, μέση και -κυρίως- τέλος. Γι’αυτό γράφω για άσχετα μεταξύ τους πράγματα, γι’αυτό αντιγράφω ξεδιάντροπα φορμάτ από το crackhitler, γι’αυτό δεν γράφω συχνότερα. Γιατί όσες φορές έχω ξεκινήσει να γράψω κάτι, πάντα κάπου κολλάω και δεν ξέρω πώς να το τε

Advertisements


she rocks my socks off by kalamesygxwreis
Νοέμβριος 16, 2007, 11:44 πμ
Filed under: blahblahblah, movies, music, nsfw

κάποιες φορές, ακόμα και κορίτσια που μοιάζουν με δωδεκάχρονα αγοράκια με ψυχολογικά προβλήματα (και άθλια χωρίστρα), μπορεί να σου φτιάξουν την ημέρα!

update: το video κατέβηκε από youtube, αλλά μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ.



7 by kalamesygxwreis
Απρίλιος 2, 2007, 10:44 μμ
Filed under: movies

 

“Even the Mona Lisa’s falling apart.”

“Yeah, well, that’s just, like, your opinion, man.”

“All those moments will be lost in time, like tears… in rain”

“You’re so money and you don’t even know it!”

“Come on out. Come out, come out, whoever you are. Step out in the light. Let’s have a look at ya.”

“Birdie num num”

“hand ME the keys, you fucking cocksucker”

(now, THAT was harder than John Holmes.)



let me entertain you by kalamesygxwreis
Μαρτίου 9, 2007, 1:34 μμ
Filed under: blahblahblah, movies, music
7.00. σηκώνομαι από το κρεβάτι μου. πηγαίνω στην κουζίνα, ετοιμάζω καφέ. μαύρες σακούλες σκουπιδιών, χυμένες πάνω σε αυτό το ψευτομαρμάρινο πάτωμα που έχουν ολα τα απαίσια διαμερίσματα του κέντρου, σαν να έχει τελειώσει ένα πάρτυ και όλοι οι καλεσμένοι να’χουν ξεράσει παντού. το έχω καλύψει με διάφορα έθνικ χαλιά και κιλίμια, αλλά είναι ακόμα κακάσχημο. οι σακούλες δεν έχουν μυρίσει ακόμα, θα τις κατεβάσω αύριο. ή αργότερα. οι γείτονες θα με κοιτάνε περίεργα, φρεσκοξυρισμένο και με το μαυρο κουστούμι μου, να κουβαλάω παραφουσκωμένες μαύρες σακούλες. θα τις κατεβάσω το βράδυ.
μαύρες σακούλες στον καθρέφτη μου. ξεπλένομαι με κρύο νερό, και βάζω την κρέμα ματιών που μου έκανε δώρο η αλεξάνδρα. καθαρίζω τα paraphernalia στο τραπεζάκι του σαλονιού και κάθομαι. 2 ποτήρια χυμού πορτοκάλι, 3 τσιγάρα, και μια κούπα γαλλικού καφέ αργότερα, και ντύνομαι βιαστικά, αλλά προσεκτικά:μαύρο pin-stripe κουστούμι, άσπρο πουκάμισο,λεπτή μαύρη γραβάτα, μαύρα δετά σουέτ παπούτσια. φοράω την muji καπαρτίνα μου και βγαίνω στο δρόμο.κατεβαίνω τις σκάλες του μετρό, και χώνομαι στο πρώτο βαγόνι προς σύνταγμα.
βάζω το ipod στο shuffle και η μαθητριούλα με το ζωγραφισμένο με μαρκαδόρο σακίδιο με κοιτάει έκπληκτη, καθώς το testify των rage against the machine σκληρίζει από τα ακουστικά μου. την κοιτάω ψυχρά, και γυρίζω το βλέμμα μου σε μια ξεκωλιάρα απέναντι. από αυτές που πάνε guzel παρασκευοσάββατο, και rock κυριακές απόγευμα για να τις δούνε και να τους δουν. περισσότερο για να τις δούνε. από αυτές που ψάχνουν να γαμηθούν πιο πολύ και από τις μαύρες πουτάνες πίσω από την βαρβάκειο. από αυτές που θα σκότωναν για ένα γαμπρό σαν κι εμένα. την κοιτάω αδιάφορα. πολύ θα γούσταρα να της χώσω δύο χαστούκια στην μούρη, έτσι απροειδοποίητα.φαντάζομαι να την ξαπλώνω στα 4 και να την χαστουκίζω στον κώλο μέχρι να κοκκινίσει. να μπαίνω μέσα της με δύναμη, και το κεφάλι της να χτυπάει στο προσκεφάλι του πανάκριβου bo concept κρεβατιού μου.

Συνέχεια



μηδεν-μηδεν(θυρα)7 by kalamesygxwreis
Δεκέμβριος 6, 2006, 9:30 μμ
Filed under: μπάλα, movies

κάπου το άκουσα, έκατσα και το έψαξα, και η ομοιότητα είναι τρομακτική.

Κυρίες και Κύριοι, ο Άκης της θύρας 7 ΕΙΝΑΙ ο νέος Bond:

ΑΚΗΣ:

craig.jpg

BOND:

akis1.jpg: