Filed under: blahblahblah
Η κυρία Ιωάννα είναι 58 χρονών. Εχει 2 παιδιά, μια κόρη κι ένα αγόρι, 29 και 27 αντίστοιχα. Έχει σύζυγο πρώην δημόσιο υπάλληλο, που μετά τη συνταξιοδότηση του μπήκε συνιδιοκτήτης σε ένα μίνι μάρκετ-κατάστημα με σουβενίρ στο κέντρο. Την είχε κερατώσει πολλές φορές, κυρίως όταν ήταν πιο νεαροί, αλλά έμειναν μαζί για τα παιδιά, και γιατί αυτή τον αγαπούσε και τον συγχώρεσε όταν κάτι τελικά ψυλλιάστηκε στην μία από τις πολλές περιπτώσεις απιστίας. Όταν είχε δολοφονηθεί ο Γρηγορόπουλος, έβριζε όλη μέρα κι όλη νύχτα που έβλεπε να καίνε την Αθήνα τα κωλόπαιδα, και που το μαγαζί έμενε κλειστό. Παρ’ολα αυτά, ο μικρός γιος την είχε πιάσει να κλαίει βλέποντας πλάνα από την κηδεία του Αλέξη στις ειδήσεις των 8. Την αγκάλιασε να την παρηγορήσει κι αυτή με λυγμούς έλεγε “το καημένο το παιδάκι, έχασε η μανούλα το παιδάκι της”. Και καθόταν εκεί κλαμμένη στον καναπέ με τα χερια σταυρωμένα πάνω στα χοντρά, ταλαιπωρημένα από την καθιστική ζωή του Δημοσίου, πόδια της.
Η κυρία Ιωάννα τελείωσε μια σχολή Στενογραφίας στην επαρχία και διοριστηκε στο Δημόσιο την Μεταπολίτευση. Βγήκε στη σύνταξη στα 46 της. Δεκατόσα χρόνια μετά, το μόνο που θυμάται από τη δουλειά της είναι χαρτιά, σφραγίδες, γραφεία από καπλαμά, και τραταρίσματα μεταξύ συναδέλφων: Φρούτα, μεζέδες, σουβλάκια απ’έξω, κεράσματα ζωζεφίνες στις γιορτές. Δεν θυμάται τίποτα σχεδόν σχετικά με το αντικείμενο της δουλειάς της, άλλωστε “έχουν αλλάξει και τόσες φορές οι κανονισμοί και οι νόμοι από τότε.”
Σε αντίθεση με τους γονείς της, δεν εμπιστεύεται καθόλου τους παπάδες, αλλά πάντως προσπαθεί να πηγαίνει όσο πιο συχνά μπορεί στην εκκλησία. Έχει ένα σπιτι στο χωριό του πατέρα της, ένα διαμέρισμα στην Αθήνα και 2 οικόπεδα στον τόπο καταγωγής της. Το διαμέρισμα στην Αθήνα είναι τρίτου ορόφου, και μένει εκεί από το 1984 με την οικογένεια. Έχουν αγοράσει και 2 θέσεις πάρκινγκ.
Έχει ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εναλλάξ, ενώ έχει και 2-3 οικογενειακούς φίλους που το’χουν ρίξει στο ΚΚΕ και στον ΣΥΝ. Τους θεωρεί τρελούς και εκκεντρικούς θολοκουλτουριάρηδες αντίστοιχα. Τελευταία συμφωνεί με κάποιες απόψεις του Καρατζαφέρη, αλλά δεν τον πολυεμπιστεύεται. Τρέμει το ΔΝΤ όχι μόνο γιατί της έκοψε τη σύνταξη, αλλά και γιατί δεν βρίσκουν δουλειά τα παιδιά.
Από τη συνταξιοδότηση της και μετά, ασχολείται με τα παιδιά της, μαγειρεύει, βλέπει τηλεόραση και πάει ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας- τις περισσότερες φορές στον τόπο καταγωγής της. Φτιάχνει τέλεια γεμιστά και έχει φάει σούσι 2 φορές στη ζωή της. Η δεύτερη φορά ήταν μετά από ένα επεισόδιο Μαστερσεφ, αλλά και πάλι δεν της άρεσε. Στην τηλεόραση παρακολουθεί ό,τι της σερβίρουν τα κανάλια, αν και κοροϊδεύει όταν τα βλέπει. Ο γιος της λέει ότι το ίδιο κάνουν αυτός και οι φίλοι του στο twitter. Δεν έχει ιδέα τι είναι το twitter, αλλά εχει ακούσει να μιλάνε γι’αυτό στην τηλεόραση. Ξέρει ότι έχει να κάνει με το ίντερνετ, αλλά ντρέπεται να ρωτήσει, γιατί φοβάται ότι πάλι δε θα καταλάβει.
Όνειρο της είναι να καλοπαντρευτεί η μεγάλη, και κάπως να γίνει, παρά την κρίση, να μπει στο δημόσιο ο μικρός. Και μια μικρή Ιωαννούλα.
9 σχόλια μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
first!
Comment από starkwell Απριλίου 20, 2011 @ 8:44 πμκάτσε να διαβάσω και το κειμενάκι τώρα.
παρακαλώ πολύ να αποφεύγουμε τα first κλπ, ή αν πρέπει όπωσκαιδήποτε να καταγραφούν, ας γίνει τουλάχιστον με την πατροπαράδοτη μορφή “Προ! Δε! Τρι!”, μέρες που είναι..
Comment από kalamesygxwreis Απριλίου 20, 2011 @ 8:47 πμεκ της διευθύνσεως
δεν κατάλαβα. προξενιό στη μεγάλη κάνεις?
Comment από starkwell Απριλίου 20, 2011 @ 8:49 πμΣε πρώτο επίπεδο, γκεστάλ αν θες.
Comment από kalamesygxwreis Απριλίου 20, 2011 @ 9:05 πμδες σχετικά:
http://youtu.be/oCNp3BuGY20
και κυρίως:
http://youtu.be/LJm-9bqJJG4
“ενας κοινός νους αντιλαμβανεται το πρώτο επίπεδο, γκεσταλ”
συγνώμη, τι στραπατσίρε?
Comment από starkwell Απριλίου 20, 2011 @ 9:22 πμέχεις δίκιο. ο κωσταντέν μου άνοιξε τα μάτια. βλέπω την ειρωνία, την πικρία αλλά και τη συμπάθεια με την οποία περιγράφεις τη ζωή της κυρίας ιωάννας (φανταστικής ή πραγματικής δεν έχει σημασία). σε πρώτο γκεστάλ τουλάχιστον.
σε δεύτερο, πάω να φάω καμιά μπουγάτσα.
καλημέρες.
Αυτό με την μπουγάτσα ειναι μια σκεψη πρώτου επιπέδου
Comment από Δεκατο Γκεσταλ Απριλίου 20, 2011 @ 9:52 πμΘέλω κι άλλο.
Comment από loretta Απριλίου 20, 2011 @ 11:05 πμΛυσσάρες
Comment από Θελε! Απριλίου 20, 2011 @ 4:08 μμτι κι αλλο? κι αλλο από αυτό ή κι αλλο ποστ?
Comment από kalamesygxwreis Απριλίου 20, 2011 @ 7:49 μμstarkwell σε τρίτο επίπεδο θελω κι εγώ μπουγάτσα τώρα, ζήλεψα.